Return of the living read:ผีอมตะ(บทที่ 2)
posted on 05 Feb 2008 13:15 by bookaholic in Books*** Return of the living dead นี้มี 22 บทครับ ผมจะทยอยนำลงเช่นเดียวกันกับ Night of the living dead นะครับ ต้องขอโทษด้วยที่เอาแต่ใจตัวเองไปนิด กำลังหาคนช่วยพิมพ์อยู่ครับ ถ้าหาได้ก็คงจะได้ลงกันรวดเดียวจบเป็นเล่มๆ ไป ยังไงก็ขอโทษในความไม่สะดวกไว้ล่วงหน้าด้วยนะครับ - เพิ่มเติมครับ ถ้าเพื่อนๆ อยากอ่านเล่มไหนก็ request มานะครับถ้าเผื่อผมมีหรือหาได้จะได้นำมาลงต่อไปภายหน้า ***
พั้งค์วัยรุ่นเดินเกาะกลุ่มกันมา ในมือของสคัซมีวิทยุสเตอริโอเครื่องใหญ่ เปิดจนสุดวอลลุม ดนตรีกระแทกกระทั้นแผดเสียงดังสนั่น ทั้งหมดเดินเต้นยึกยักกันมาตามทางเดิน ยกเว้นทิน่า ซึ่งดูเงียบขรึมเฉยกว่าเพื่อน หัวคิ้วขมวดเข้าหากัน เหมือนกับกำลังคิดอะไรอยู่
หล่อนกำลังคิดถึงการตายของเพื่อนร่วมแก๊ง เจ้าซันไชน์ ที่เพิ่งตายไปเพราะเสพยาเกินขนาด ทำให้เธอเข็ดเขี้ยวไปเหมือนกัน...ความตายเป็นเรื่องไม่น่าถวิลหาเลย...
ทิน่ามีเรือนร่างสูงโปร่งสมส่วน หน้าตาสวย ผมยาวดำสนิท กระดูกโหนกแก้มสูง ริมฝีปากเต็มอิ่มทรวงอกครัดเคร่ง อายุอ่อนกว่าคนรักสองปี หล่อนเหลือบสายตามองพรรคพวก เห็นทุกคนสนุกสนานร่าเริงดี ไม่เห็นมีใครเศร้าสร้อยกับการตายของซันไชน์เหมือนหล่อนเลย
เพื่อนของหล่อนทุกคนล้วนมีรสนิยมเหมือนกัน คือเป็นพวกพั้งค์ มั่วสุมกันอยู่ในแหล่งชุมชนแออัด แต่ละคนแต่งตัวไม่ซ้ำแบบกัน มีทั้งคนดำคนขาว หน้าตาเด๋อด๋าเหมือนกับเป็นพวกอพยพ ในกลุ่มนี้มีทั้งเจ้ามีทตัวแสบ ตัวดำปิ๊ดปี๋ ไว้ผมยาวกระรุ่งกระริ่ง เสื้อกางเกงเป็นหนังมันสีดำ เจ้าชัคมาจากครอบครัวผิวขาวชนชั้นกลาง ร่างสูงตรง ใบหน้าตกกระ ใส่เสื้อแขนสั้นเป็นริ้วๆ ...สคัซ ผมสูงชะลูด ไว้ผมทรงโมฮ็อค..หน้าตากวนประสาทเบื้องต่ำ เดินคลอเคลียไม่ห่างกับแฟนสาวหุ่นเซ็กซี่ เล็กซ์...ใส่กางเกงขาสั้นจุ๊ดจู๋เผยให้เห็นขาขาวอวบ ผมย้อมเป็นสีน้ำเงิน สวมเสื้อยืดรัดรูปสีน้ำเงินเช่นกัน รัดจนเห็นหัวนมเป็นรูป สวมรองเท้าบู๊ททำด้วยพลาสติกสีน้ำเงิน
เคซี่ย์รูปร่างสูงพอกันกับชัค ผมสีบลอนด์ ท่าทางทะลึ่ง ก๋ากั่น ซ่าไม่เลือกที่ หล่อนสวมกางเกงทรงสแล็คสีม่างคับปึ๋งเห็นสามเหลี่ยมทองคำเป็นรูปเป็นร่าง สวมร้องเท้าผ้าใบ เสื้อคอพับ เจ้าชัคกำลังใช้ความพยายามสีหล่อนอยู่ แต่เจ้าหล่อนกลับไปเล่นรักกับมีททำให้ชัคต้องแหยไป
"เฮ้....คืนนี้จัดปาร์ตี้กันดีกว่า" เคซีย์ชักชวนมีทแล้วหันไปชวนคนอื่นๆ ด้วย
"เข้าท่าดีเหมือนกันแฮะ" มีทรีบสนับสนุน
"ที่ไหนดีล่ะ?"
"เอ้า พวกเราช่วยกันคิดหน่อยซิ"
มีทก้มลงหยิบก้อนหินปาเข้าไปในตลาดซึ่งเงียบเหงาปราศจากผู้คน ผิวปากหวือด้วยความพอใจ ก่อนจะตอบว่า
"ไม่รู้เหมือนกัน...สงสัยจะบนสายรุ้ง"
"พูดเล่นอยู่เรื่อย ไปที่ปาร์คดีกว่านะ" เคซี่ย์ออกความเห็น
"ตำรวจจะได้ไล่ยิงเอาปะไร ขืนเข้าไปทำทะเล่อทะล่าในปาร์ค" ชัคเตือน
สคัซหัวเราะยิงฟัน เห็นฟันหน้าหลอ "ก็อย่าให้พวกมันเห็นซิ เอาเถิดเจ้าล่อกับมันสนุกจะตายชัก ไม่เชื่อลองดู"
ทิน่าตัวสั่นขึ้นมาเฉยๆ อยากจะออกปากห้ามทุกคนไม่ให้ทำพิเรนอย่างนั้น
"ฉันชอบความตาย" เล็กซ์เอ่ยขึ้น
"ผมชอบความตายกับเซ็กส์แฮะ แล้วคุณล่ะว่าไงเคซี่ย์...สงสัยจะชอบเซ็กส์กับความตาย?" มีทร้องถามเสียงดัง
"ฉันรู้ว่าคุณน่ะต้องเอาซะก่อน แล้วจะตายก็ไม่ว่า"
ทิน่าถอนหายใจด้วยความเหนื่อยหน่าย ภาพของซันไชน์ขณะนอนตายงอก่องอขิง อยู่ที่พื้นห้องน้ำยังชัดเจนอยู่ในความทรงจำ พรรคพวกของหล่อนดูไม่สะทกสะท้านและสนใจใยดีกับการตายของเพื่อนแต่อย่างใด ไม่เหมือนกับหล่อนและเฟรดดี้เลย
"เคซี่ย์ ไปนอนด้วยกันไม๊ ?" ชัคกล่าวชวนทีเล่นทีจริง
"ไปล่อก้นหมาเถอะไป๊ ! " หล่อนลอยหน้าลอยตาตอบ
"ไปแร็ทคลับกันดีกว่า" เล็กซ์กรีดเสียงดังขึ้น
"ไม่เอา" สคัซสวนตอบ "มันจะเจ๊งอยู่แล้ว ปิดเร็วด้วย"
"ไปกันหมดนี่เลยนะ " เสีงหนึ่งในกลุ่มนั้นดังขึ้น "ไปเต้นดิสโก้กัน"
"ฉันไม่อยากไป" ทิน่าตอบเสียงแผ่ว รู้สึกอ่อนเปลี้ย ไม่มีกะจิตกะใจจะสนุกสนานกับใครทั้งสิ้น อยากกลับไปหาคนรักโดยเร็วที่สุด "ไปกันเองก็แล้วกัน ฉันจะต้องกลับไปรับเฟรดดี้ นัดเขาไว้ว่าจะไปหาตอนเขาเลิกงานแล้ว"
"ยี้ เชยชะมัด นัดกันไว้ที่ไหนยะ ? " เคซีย์ทำเสียงขึ้นจมูก
"ก็ที่ทำงานเขาน่ะซิ"
"อ้าว มันทำงานแล้วรึ ? " สคัซทำเสียงเยาะเย้ย
"อย่าไปย่งเรื่องเขาเลยน่ะ" เคซี่ย์ตวาดเบาๆ
"วันไหนเงินเดือนเขาออก เขาคงจะซื้อไอ้อย่างว่ามาฝากพวกเรา ฉันว่าพวกเราน่าจะไปรับเฟรดดี้ด้วยกันนะ ไม่งั้นเดี๋ยวเขาจะเหงา"
" คงไม่ต้องมั้ง เขาทำงานมาเหนื่อยๆ ให้เขาพักดีกว่า " ทีน่ารีบทัดทานไว้
"จริงด้วย แล้วอีกอย่างเราไม่มีรถ จะไปได้ยังไง ? " มีทช่วยทิน่าพูดอีกแรงหนึ่ง
"แล้วแม่คุณล่ะ จะไปยังไงกันยะ ฮึหล่อน ? " เคซี่ย์หันไปถามทิน่า
"ขึ้นรถเมล์" ทิน่าตอบสั้นๆ
"ไม่เห็นจะได้เรื่องเลย ไม่ไหวหรอก ตัวใครตัวมันเถอะ" สคัซบ่น
"นึกออกแล้ว ซูไซด์มีรถ" เล็กซ์แผดเสียงด้วยความดีใจ เพราะเพิ่งนึกขึ้นมาได้
"ไป งั้นพวกเราไปกันเถอะ จะได้ซ่ากันให้เต็มที่" หลายเสียงเซ็งแซ่ขึ้นมาเกือบจะพร้อมกัน
"ไปรับเฟรดดี้ด้วยนะ" เคซีย์คะเบ็งเสียงแข่ง
**จบบทที่ 2 **