Night of the living dead:แค้นผีนรก (บทที่ 19)
posted on 06 Mar 2008 13:10 by bookaholic in Books|
** ใกล้จะถึงตอนอวสานจริงๆ แล้วนะครับสำหรับ NT บทที่เหลือนี้อาจจะดูกระชับหรือสั้นๆ ตัดเป็นซีนคล้ายบทภาพยนต์ทำให้คนอ่านได้ลุ้นไปพร้อมกับตัวละครไปด้วย **
กำลังพลเดินผ่านแนวต้นไม้ ซึ่งอยู่อีกฝากหนึ่งของสนามหญ้า แล้วเดินตัดตรงไปจนถึงสุสานแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นที่เดียวกันกับที่บาร์บาร่าและจอร์นนี่มาวางพวงหรีดให้พ่อ คณะผู้ดำเนินการยังคงเดินต่อไปเรื่อยๆ ผ่านหลุมฝังศพที่เรียงรายกันอยู่ รถยนต์ของบาร์บาร่ายังจอดทิ้งอยู่ที่ถนนสายนั้น กระจกหน้าแตกละเอียด สวิทช์ไฟหน้ายังเปิดทิ้งไว้ แต่แบตเตอรี่หมด ไม่มีรอยเลือดในบริเวณนั้น และไม่พบศพด้วย "สงสัยคนที่อยู่ในรถคงจะหนีไปแล้ว" นายอำเภอคาดคะเน "เอ้าเดินกันต่อไปอีกนิดพวกเรา ตรงนี้ไม่มีอะไรหรอก" กำลังพลเดินเลยสุสานไป ทะลุมาออกถนนซอย ที่นั่นมีรถเสบียงจอดคอยอยู่ ตำรวจลาดตระเวณสองคนขี่มอร์เตอร์ไซด์ตามมาด้วย คนหนึ่งเมื่อเห็นนายอำเภอจึงลงจากรถร้องเรียก "สวัสดีครับ นายอำเภอ เป็นยังไงบ้าง" นายอำเภอก้าวเดินออกมาเขาเลิกคิ้วเมื่อได้ยินเสียงทัก พอเห็นชัดว่าเป็นใครก็ตรงรี่เข้าไปสัมผัสมือ ส่วนบรรดาลิ่วล้อยืนจับกลุ่มคอยอยู่ นายอำเภอเอ่ยขึ้น "ดีใจจังที่พบนาย...ชาลี เราถ่างตาอยู่ยามกันตลอดคืน ตอนนี้ยังไม่อยากพักหรอก อยากไปให้ถึงโรงนามิลเล่อร์ซึ่งอยู่เลยนี่ไปหน่อย ต้องไปให้ถึงเร็วๆ ด้วย เผื่อมีใครคอยความช่วยเหลืออยู่ หลังจากการสำรวจเรียบร้อยแล้ว ถึงจะหยุดพักกินอาหารเช้ากัน" "เอ้า ตามสบายเถอะ" ทั้งสองกราดมองไปที่กลุ่มคน ซึ่งขณะนี้ยืนระวังตัวกันอยู่อย่างพร้อมเพรียง "เอาละ หน้าเดิน เลยกำแพงไปนี่จะมีสนามหญ้า" จอร์จ เฮ็นเดอร์สันตะโกน วอร์คกี้ ทอล์คกี้ยังสะพายหลังอยู่ "ที่หมายข้างหน้าคือโรงนาของมิลเล่อร์" จอร์จปลดวอล์คกี้ ทอล์คกี้ส่งให้ตำรวจคนหนึ่งที่อยู่บนรถเสบียง แล้วเดินนำหน้ากำลังพล มุ่งตรงไปยังสนามหญ้าหน้าโรงนามิลเล่อร์ เควี้ยว ! เควี้ยว ! เสียงลูกปืนแหวกอากาศขึ้นทันที "ผีดิบ ! ผีดิบ ! เต็มไปหมดเลย ! " เสียงใครคนหนึ่งตะโกนขึ้น ตามมาด้วยเสียงลูกปืนแหวกอากาศ ทุกคนวิ่งเข้าหาที่กำบังคือต้นไม้ แล้วสาดกระสุนเข้าใส่ทันที ฮือ.....ฮือ.....สุนัขตำรวจโก่งตัวขู่คำราม ดึงเชือกที่เจ้าของดึงอยู่จนตึง มันคงเกลียดกลิ่นผีดิบ ! กำลังพลคืนหน้าเข้าไปเรื่อยๆ ตัดตรงสนามหญ้าไปยังโรงเก็บของที่มีถังแก๊สอยู่ ตรงนั้นมีผีดิบเยอะแยะ เดินกันอยู่สับสนไม่เป็นขบวน มันพยายามหาทางหนี แต่กลับถูกยิงตายตัวแล้วตัวเล่า ยิ่งใกล้ตัวบ้านเข้าไปยิ่งมีผีดิบมากขึ้นทุกที กำลังก็รุกหน้าเข้าไปเรื่อยๆ ยิงไม่เลี้ยง!! ผีดิบหลายตัวพยายามจะเข้าไปแอบในซากรถที่ไหม้ไฟ บางตัวก็แอบอยู่ข้างๆ รถ บางตัวก็ออกวิ่งหนีแต่ไม่สำเร็จ เควี้ยว ! เควี้ยว ! เควี้ยว ! ลูกกระสุนแหวกอากาศกระทบเป้าหมายอย่างจังทุกนัด ทุกครั้งที่ผีดิบล้มลง เจ้าหน้าที่สองคนก็จะวิ่งเข้าไปตัดหัวมันทันที แล้วแยกหัวกับตัวไว้คนละทางจนเป็นกองพะเนินเทินทึก ด้วยวิธีการเช่นนี้แหละที่ทำให้ผีดิบไม่สามารถจะลุกขึ้นมาได้อีก ครึ่งชั่วโมงผ่านไป เสียงปืนยังคงดังอยู่ตลอดเวลา....
*** จบบทที่ 19 *** |
